Strona Główna
Egipt
Nasza Baza
Szkolenie nurkowe
Turystyka nurkowa
Thistlegorm
Polska Kadra CTP

Programy nurkowe
 
   
Sharm El Sheikh
Dahab
Hurghada
El Gouna
DODATKI
   
Opis Kraju
Co warto zobaczyć ?
Morze Czerwone
Przydatne info
   

Centrum Nurkowe "Nautica"

ul. Toruńska 5
30-056 Kraków

tel.
(0 12) 626 00 19
(0 12) 626 00 12

e-mail: biuro@nautica.pl

 

E G I P T - Morze Czerwone

OGÓLNE DANE GEOLOGICZNO - GEOGRAFICZNE

  • Ok. 25 mln lat temu podczas Oligocenu (Trzeciorzęd) seria tektonicznych ruchów przerwała powłokę ziemi i doprowadziła do powstania Alp i Himalajów. W tym czasie płyta afrykańska i azjatycka zaczęły się rozdzielać tworząc olbrzymią szczelinę, która w większości była wypełniona wodami oceanu. W ten sposób narodziło się Morze Czerwone.
  • Morze to jest wąskie i wydłużone, ogrodzone przez góry o średniej wysokości 1000-1500m, ze szczytami takimi jak: Gebel Katherina czy Gebel Musa (Góra Synaj), które mają powyżej 2500 m.
  • Na dnie morza, na głębokości 2850m, znajduje się Rów Sułtański (Suakin Trench).
  • Morze Czerwone połączone jest z Oceanem Indyjskim Cieśniną zwaną Drzwiami Lamentu (the Door of Lamentation), która to ma 29 km szerokości, a jej dno znajduje się na głębokości zaledwie 134m, co ogranicza przepływ wody z Oceanu Indyjskiego.
  • Około 5 mln lat temu w Miocenie, który stanowi koniec Trzeciorzędu, dno Cieśniny wzniosło się, oddzielając basen Morza Czerwonego. Z powodu szybkiego parowania wody Morza Czerwonego stawały się coraz cieplejsze i coraz bardziej zasolone, uniemożliwiając jakiekolwiek życie. Na szczęście nie trwało to długo. Dno cieśniny ponownie opadło i istniejące wcześniej połączenie z Oceanem zostało otwarte. Jednak silne działanie lodowca podczas Czwartorzędu spowodowało utworzenie ogromnych połaci lodu na obu półkulach powodując generalne obniżenie się poziomu wody na świecie. Wody Morza Czerwonego obniżyły się o co najmniej sto metrów w stosunku do początkowego poziomu i połączenie z oceanem zostało ponownie przerwane, aż do ok. 10,000 lat temu, kiedy to zakończyło się ostatnie zlodowacenie, poziom wody znów wzrósł, ale nie osiągnął już nigdy poziomu początkowego
  • Pełna geologicznych wydarzeń historia Ziemi odcisnęła duże piętno na rozwoju fauny w Morzu Czerwonym i jego wspaniałej, słynnej rafy koralowej.

AKWEN

    DANE FIZYCZNE

  • Ze względu na wysoką temperaturę powietrza i niską wilgotność otaczającą rejony Morza Czerwonego, prędkość parowania (ok. 200cm/rok) jest jednym z najważniejszych czynników fizycznych kształtujących ekosystem tego morza.
  • Brak dopływu słodkich wód z rzek i ograniczona ilość wody wymienianej z Oceanem Indyjskim powoduje duży wzrost zasolenia - jeden z najwyższych spośród mórz na Ziemi - 38‰ (podczas, gdy w oceanach wynosi on 35‰).
  • Z powodu suchego powietrza i działalności wiatru dostrzegana jest również różnica 10o między temperaturą wody w lecie i w zimie.
  • Jednak cechą odróżniającą Morze to od innych, jest wysoka temperatura wody na głębokości 100m. Wynosi ona 21o podczas gdy w sąsiadującym Oceanie Indyjskim wynosi ona zaledwie 6-7o.

PRZYRODA

KLIMAT

  • Klimat Morza Czerwonego jest gorący i suchy.
  • Cechy klimatu różnią się pomiędzy poszczególnymi regionami. Średnia temperatura całego obszaru waha się pomiędzy 22 a 30 stopniami. Dla Zatoki Suez i Aqaba najwyższa średnia temperatura odnotowywana jest między czerwcem a sierpniem (45), a minimalna między styczniem a lutym ( nigdy nie wynosi mniej niż 15).
  • Stopień wilgotności powietrza jest większy w lecie i stopniowo maleje w miesiącach zimowych (od minimum 59% w zimie do maksimum 68% latem).

 

    WIATRY
  • Sezonowa aktywność wiatrów najwyraźniej zaznaczona jest w centralnym i południowym sektorze Morza Czerwonego.
  • Za sprawą monsunów, wiatr przesuwa się na północny - wschód zimą, a latem w kierunku południowo - zachodnim.
  • W północnej części morza, zwłaszcza w zatoce Aqaba, większość wiatrów aktywna jest przez cały rok, nasilając się w zimie. Po południu i wieczorem wiatry są wolniejsze i spokojniejsze.

RAFA KORALOWA

  • Wybrzeże morza czerwonego ogrodzone jest wyjątkowo długą rafą koralową. Obliczono, że rozciąga się ona na długość ponad 2000km. Jest to w większości rafa przybrzeżna.
  • Korale to organizmy morskie należące do grupy Coelenterata (gromada Cnidaria). Dopiero od 1726 roku, dzięki francuskiemu lekarzowi Andre Peysonnel'a, zaczęto klasyfikować je jako zwierzęta. Podstawowym przedstawicielem grupy Coelenterata jest polip. Polip pożywia się używając macek, które kierują jedzenie w kierunku jamy żołądkowej . Posiadanie lub brak tej właśnie części ciała jest podstawą podziału korali na dwie duże podklasy: Octocorallia oraz Hexacorallia.
  • Polipy zwykle żyją w milionowych koloniach organizmów w strefach tropikalnych oraz na głębokości od 50cm do 50metrow. Do rozwoju potrzebują wody, której średnia temperatura wynosi 30 - 20C. Temperatura wody nie może spaść poniżej 18 stopni, a poziom zasolenia powinien wynosić między 30-40%.
  • Do rodziny korali należą korale miękkie i twarde (madrepores). Twarde korale charakteryzuje twardy, wapienny szkielet i są one zwane budowniczymi rafy.
  • Rafa koralowa to skomplikowana i zróżnicowana struktura, którą można w uproszczeniu podzielić na trzy części:
    a) rafa przybrzeżna - typowe dla morza czerwonego są "talerze koralowe" (coral plates), różniące się kształtem i rozmiarem, które połączone są z linią brzegową.
    b) rafy barierowe - uważane za fazę ewolucyjną raf przybrzeżnych. Rafy barierowe oddzielone są od morza laguną.
    c) atole - generalnie leżą daleko od wybrzeża. Wyróżnia je rafa otaczająca lagunę. W przypadku Morza Czerwonego, jedynym godnym uwagi przykładem takiego typu formacji koralowej jest Sanganeb, w Sudanie.

ZWIERZĘTA MORSKIE

  • Do fauny Morza Czerwonego zalicza się dużą liczbę gąbek, organizmów z gromady Porifera. Aktywność gąbek wpływa na generalną filtrację wody morskiej: gąbki absorbują wodę poprzez liczne pory w jamie, następnie woda jest wydalana. Średniej wielkości gąbka może zaabsorbować ponad 100 litrów wody dziennie. Gąbki to istoty niezbędne dla formowania się rafy.
  • W Morzu Czerwonym żyją także liczne mięczaki, podzielone na Lamellibranchia - dwuskorupowe, oraz na Gastropoda, z których niektóre mają pojedynczą skorupę (Conus) oraz nie posiadające żadnej skorupy (Hexabranchus znana powszechnie jako hiszpańska tancerka).
  • Żyje tu również wiele zwierząt z rodziny echinodermata, takich jak: morski rozbójnik (sea urchins), morskie lilie (sea lilies), strzykwy (sea cucumbers) rozgwiazdy (starfish), wśród nich korona cierniowa (Acanthaster planci), żywiąca się głównie polipami i przy zbytnimi rozpowszechnieniu mogąca nawet doprowadzić do zagrożenia przetrwania rafy.
  • Innym typowym przedstawicielem fauny w Morzu Czerwonym są ryby, które mogą być podzielone na dwie grupy: chrzęstnoszkieletowe Chondrichthyes (rekiny, płaszczki) oraz szkieletokostne Osteichthyes. Udało się sklasyfikować 1248 gatunków ryb w Morzu Czerwonym, spośród których 17% jest endemicznych, co oznacza że nie żyją w żadnych innych oceanach.
  • Możemy również sklasyfikować ryby pod względem ich środowiska. Rozróżniamy ryby rafowe, żyjące w okolicach rafy, oraz ryby pelagiczne, preferujące otwarte wody, powracające na rafy ze względu na zasobność pożywienia na rafie. Typowymi przedstawicielami tej drugiej grupy są Sphyraenidae (m.in. barakudy - Barracuda), Carangidae (Jackfish i Trevally) oraz Lethrinidae (Imperator - Emperors).
  • Wody Morza Czerwonego zamieszkuje pięć gatunków żółwi. Najpospolitszym z nich jest żółw szylkretowy (hawksbill) Długość ciała tego gatunku nie przekracza 90 cm, ma haczykowato zakończony ogon. Oprócz tego powszechny jest również żółw zielony (Green turtle), który jest o wiele większy.
  • Równie popularne są w Morzu Czerwonym delfiny, występujące w tuzinach gatunków. Najpopularniejszy z nich to delfin butlonosy (Bottlenose), delfin pospolity (Common), żyjący w dużych stadach, oraz Grampus (o charakterystycznie zaokrąglonej głowie).